Mądrość Sri Chinmoya

Sri Chinmoy: AUM jest sylabą z Sanskrytu, można też powiedzieć, że jest całym słowem. W Indiach mamy Trójcę: Brahmę, Wisznu i Sziwę-Boga Stworzenia, Boga Ochrony i Boga Przemiany. „A” reprezentuje Brahmę, Stwórcę; „U” reprezentuje Wisznu, Chroniącego; „M” reprezentuje Sziwę, Transformującego. AUM jest oddechem Najwyższego. Mędrcy i prorocy Indii oraz jogini yore intonowali AUM i osiągnęli oświecenie i wyzwolenie duszy. Nawet teraz większość poszukujących Indii intonuje AUM z wielkim oddaniem. Osiągną oni realizację dzięki intonowaniu AUM, mocy nieskończoności.

Sri Chinmoy: Wcześnie rano, gdy tylko wstaniesz z łóżka, możesz powiedzieć Najwyższemu: „O Najwyższy, uczyń mnie bezwarunkowo oddanym Tobie, tak, abym mógł służyć Ci na Twój własny sposób.” Następnie możesz powtórzyć to przed śniadaniem. Gdy tylko skończysz śniadanie, powtórz to znowu. Kiedy pójdziesz do szkoły lub pracy możesz powtórzyć to jeszcze raz. Zanim cokolwiek uczynisz, świadomie módl się, abyś mógł służyć Najwyższemu z całkowitym oddaniem i bezwarunkowo. Za każdym razem twoja modlitwa będzie wibrować dwie minuty, sześć minut, dziesięć minut, w zależności od tego jak bardzo była uduchowiona. Ale za każdym razem, gdy ofiarujesz tę modlitwę, odnowisz jej wibrację, aż wkrótce stanie się ona jak dzwoneczek. Kiedy zaczniesz dzwonić  dzwoneczkiem, stanie się to automatyczne i będziesz czuł, że dzwoneczek rozbrzmiewa w twoim wnętrzu stale.

Sri Chinmoy: Za każdym razem kiedy aspirujesz, stajesz się doskonalszy. Wewnątrz twojej aspiracji rozwija się i promienieje twoja doskonałość. Szczera aspiracja oznacza otwarcie się lotosu doskonałości. Lotos, jak wiesz, ma wiele płatków. Za każdym razem kiedy aspirujesz całą duszą, rozkwita jeden płatek lotosu. A kiedy rozkwita jeden płatek, doskonałość rozkwita w całym lotosie. (Czytaj dalej…)

Sri Chinmoy: Aspirujemy poprzez poprawną koncentrację, poprawną medytację i poprawną kontemplację. Aspiracja obejmuje zarówno medytację jak i modlitwę. Na Zachodzie było wielu świętych, którzy nie dbali o medytację i urzeczywistnili Boga poprzez modlitwę. Ten kto się modli, czuje, że ma wewnętrzny płacz, aby urzeczywistnić Boga, i ten kto medytuje także czuje potrzebę wniesienia Boskiej Świadomości do wnętrza swojej istoty. Różnica pomiędzy medytacją i modlitwą polega na tym, że w modlitwie ja mówię, a Bóg słucha, a w medytacji Bóg mówi, a ja słucham. Kiedy modlę się, Bóg musi słuchać. Ale kiedy medytuję, kiedy wyciszam mój umysł, słyszę to, co Bóg zawsze do mnie mówił. Obie drogi są poprawne.

Sri Chinmoy: Tak, istnieje szczególny sposób, jest to świadoma aspiracja. Bóg musi znaleźć się na pierwszym miejscu. Nie może być matki, ojca, siostry, brata, nikogo oprócz Boga, tylko Boga. To prawda, chcemy ujrzeć Boga w ludziach, ale najpierw musimy stanąć z Bogiem twarzą w twarz. Większość z nas pragnie pieniędzy, sławy, materialnego sukcesu i dobrobytu, ale nie pragniemy nawet odrobiny wewnętrznej mądrości. Jeżeli będziemy szczerze płakać, z oddaniem i całą duszą, o bezwarunkową jedność z naszym Wewnętrznym Przewodnikiem, wtedy dzisiejszy człowiek niedoskonałości stanie się jutrzejszym Bogiem, ucieleśnieniem doskonałej Doskonałości. (Czytaj dalej…)

Sri Chinmoy: W tej chwili czas oznacza dla nas ziemski czas. Musimy wiedzieć dlaczego mamy ten ograniczony czas. Czas i życie powstały jednocześnie. Były bardzo blisko siebie, ale niestety, kiedy życie zaczęło odgrywać swoją rolę na ziemi, stało się krótkotrwałe, i czas, będąc przyjacielem życia, także stał się krótkotrwały. Mimo to czas i życie wiedzą, że ich Źródło jest w Wieczności. (Czytaj dalej…)

Sri Chinmoy: Pewnego dnia uczeń przyszedł do swojego Mistrza i powiedział: „Mistrzu, umysł jest straszny, straszny, straszny. Już dłużej nie mogę go znieść. Jest cały złem, zazdrością, zakłamaniem i myślami niższego witalu.”

Mistrz odpowiedział: „Mój synu, dlaczego tak źle mówisz o swoim umyśle? Umysł nie jest zły. Chodzi tylko o to, że pragnienie wkrada się do twojego umysłu i porusza go. To nie umysł cię torturuje, to ty torturujesz umysł. Pragnienie przychodzi i chce bawić się z umysłem lub uderza go tak, aby ten wydał dźwięk. Dlatego umysł zaczyna się bronić i próbuje cię zabić. Wąż zwykle pozostaje spokojny, ale jeśli go ugryziesz, wtedy naturalnie wąż ukąsi cię lub uśmierci. W przeciwnym razie, wąż rzadko będzie dokuczliwy. Więc nie obarczaj winą umysłu. Obwiniaj pragnienie, które uderza umysł.” (Czytaj dalej…)

Sri Chinmoy: Pragnienie jest dzikim ogniem, który płonie i płonie i w końcu nas pożera. Aspiracja natomiast jest jaśniejącym płomieniem, który skrycie i w uświęcony sposób podnosi naszą świadomość i w końcu nas wyzwala. Głód Najwyższego jest aspiracją. Pragnienie najniższego jest zniszczeniem. Pragnienie jest oczekiwaniem Gdzie nie ma oczekiwania, tam nie ma frustracji. Unicestwienie pragnienia buduje prawdziwe szczęście. Aspiracja jest poddaniem. Poddanie jest świadomą jednością człowieka z Wolą Boga. (Czytaj dalej…)

Sri Chinmoy: Najważniejszym jest spróbować rozwinąć w sobie szczery głód boskiej miłości, boskiego współczucia i boskiego błogosławieństwa. Są dwa sposoby rozwinięcia tego wewnętrznego głodu. Jeden sposób to płakać za Bogiem jak bezbronne dziecko płacze za matką. Drugi sposób to ofiarować swoje czyny Bogu, pozostając radosnym. Obydwa sposoby pozwolą poszukującemu uczynić prawdziwy wewnętrzny postęp.